 |
Information
|
 The Civil Law
The civil law, as opposed to the criminal law, refers to the branch of law that dealing with disputes between the individuals and/or the organizations, in which compensation may be awarded to the victim. For example, if a car crash, the victim claims the damages against the driver for loss or injury sustained in an accident, this case will be a case of the civil law, not the criminal law. |
 |
|
|
|
|
กฎหมายแพ่ง
กฎหมายแพ่งซึ่งมีความแตกต่างกับกฏหมายอาญา โดยกฎหมายแพ่งคือสาขาหนึ่งของกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งระหว่างนิติบุคคลหรือระหว่างองค์กรในเรื่องของผลตอบแทนต่อผู้เสียหาย เช่น ผู้เสียหายจากอุบัติเหตุรถชนต้องการเรียกร้องค่าเสียหายสำหรับความเสียหายทั้งทางทรัพย์สินและทางร่างกายจากผู้ขับขี่ ในกรณีนี้ถือเป็นกรณีของกฏหมายแพ่งไม่ใช่กฎหมายอาญา |
 The Criminal Law
|
 |
The term of the criminal law, sometimes called the penal law, refers to any of the laws in the different jurisdictions whose common characteristic is the potential for unique and often severe impositions as a punishment for the failure to comply. The criminal punishment, depending on the offense and jurisdiction, may include the execution, the loss of liberty, the government supervision (the parole or the probation), or the fines. But there are some characteristic crimes, as a murder, that the acts are not wholly consistent between the different criminal codes (some of them are forbidden), and even within a particular code lines may be blurred as the civil infractions that may give rise also to the criminal consequences. The criminal law typically is enforced by the government, that's different from the civil law which may be enforced by the private parties. |
|
กฏหมายอาญา |
|
ประมวลกฏหมายอาญา หรือบางครั้งเรียกว่ากฎหมายอาญา จะอ้างถึงกฏหมายต่างๆ ที่มีอำนาจแตกต่างกันไป ซึ่งลักษณะเด่นของกฏหมายอาญาก็คือการรักษาผลประโยชน์ที่เป็นหนึ่งเดียวและมีบทลงโทษชัดเจนสำหรับผู้ที่ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม บทลงโทษทางอาญานั้นจะขึ้นอยู่กับรูปคดีและอำนาจของศาล ซึ่งจะรวมไปถึงการประหารชีวิต การกักขัง การทำทัณฑ์บน หรือการปรับ แต่ในบางคดี เช่น คดีฆาตกรรม พระราชบัญญัติที่ระบุข้อห้ามต่างๆ นั้น ไม่ได้แบ่งแยกประเภทของคดี ซึ่งบางบทไม่ชัดเจน การกระทำผิดกฏหมายใดๆ จึงจะถูกพิจารณาตามเหตุตามผลอันสมควร กฏหมายอาญาส่วนใหญ่รัฐบาลจะเป็นผู้ผลักดันให้มีการบังคับใช้ ซึ่งแตกต่างจากกฏหมายแพ่งที่อาจจะถูกผลักดันให้มีผลบังคับใช้โดยองค์กรเอกชน |
 The Administrative Law |
|
The administrative law is the law that dominates all the activities of the government's administrative agencies. The government can resolve the rule making, adjudication, or the enforcement of a specific regulatory agenda. The administrative law is considered to a branch of the public law. As a body of the law, the administrative law deals with the decision-making of the government's administrative units (e.g., the tribunals, the boards, or the commissions) that are the part of a national regulatory scheme in such areas as the international trade, the manufacturing, the environment, the taxation, the broadcasting, the immigration and the transportation. The administrative law expanded greatly during the twentieth century, as the legislative bodies world-wide created more the government agencies to regulate the increasingly complex social, the economic and the political spheres of the human interaction. |
 |
|
กฏหมายปกครอง |
|
กฏหมายปกครอง คือกฎหมายที่กำหนดรายละเอียดต่างๆ ในการปกครองของรัฐบาล รัฐบาลสามารถแก้ไข ตัดสินใจ หรือผลักดันข้อกฏหมายต่างๆ ได้ กฏหมายปกครองสามารถพิจารณาได้ว่าเป็นสาขาหนึ่งของกฏหมายมหาชน ในตัวบทกฏหมาย กฏหมายปกครองจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับการบริหารประเทศของแต่ละกระทรวงในรัฐบาล (ศาล ฝ่ายบริหาร หรือคณะกรรมาธิการ) ซึ่งจะเป็นส่วนหนึ่งของกฏหมายประเทศ เช่น การค้าขายต่างประเทศ อุตสาหกรรม สิ่งแวดล้อม ภาษี การสื่อสารมวลชน การตรวจคนเข้าเมือง และการคมนาคม กฏหมายปกครองมีการพัฒนาในศตวรรษที่ 20 ซึ่งบังคับใช้ในหลายประเทศ |
 The Labour Law |
 |
The labour law (also known as the employment law or the labor law) is the law of administrative rulings, and the regulations of the employee and the employer. Such as, to mediate many aspects of the relationship between the trade unions, the employers and the employees. In Canada, the employment laws related to unionize the workplaces that are differentiated from those law that's only for the particular individuals. |
|
|
In most countries, they didn't have this distinction. However, there are two categories of the labour law. First is the collective labour law that relates to the tripartite relationship between the employee, the employer and the union. Second is the individual labour law that concerns the employees' rights at work and the work contract. |
 |
|
กฏหมายแรงงาน |
|
กฏหมายแรงงาน (หรือกฏหมายการจ้างงาน) เป็นกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับความถูกต้องตามกฏหมายในการจ้างแรงงาน ข้อบังคับสำหรับลูกจ้างและนายจ้าง เช่น การไกล่เกลี่ยความสัมพันธ์ระหว่างลูกจ้างและนายจ้าง หรือระหว่างองค์กร ในประเทศแคนาดากฏหมายการจ้างงานจะเกี่ยวข้องกับสถานที่ทำงานด้วย ซึ่งจะมีความแตกต่างจากกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับบุคคลเพียงอย่างเดียว ในหลายประเทศส่วนใหญ่จะไม่มีข้อบังคับดังกล่าว อย่างไรก็ตาม กฏหมายแรงงานแบ่งเป็นสองประเภท ประเภทแรกคือกฏหมายแรงงานสัมพันธ์ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ของคนสามกลุ่ม นั่นคือ ระหว่างนายจ้าง ลูกจ้าง และความสัมพันธ์โดยรวม ประเภทที่สองคือกฎหมายแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับสิทธิของลูกจ้างในที่ทำงานและในสัญญาจ้าง |
 The Juristic Act |
 |
The juristic or juridical person is a group of the persons who has the judicial power, and in some jurisdictions are for a single person to have a separate legal personality. This legal fiction does not mean the human beings, but it means the law that allows them to act as persons for the certain limited purposes – the most of them are the lawsuits, the property ownership, and the contracts. This concept is separate and should not be confused with limited liability or the joint stock principle. So the basic rights (e.g. the rights to free speech and due process of the law) do not necessarily follow from juristic person hood. A juristic person is sometimes called a legal person, an artificial person, or a legal entity (although the last name is understood that is a group of the persons as well). |
|
กฎหมายว่าด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรม |
|
ศาลตุลาการหรือผู้พิพากษาคือกลุ่มคนที่ใช้อำนาจทางกฏหมายและเป็นตัวแทนของกฏหมายเพื่อจุดประสงค์สำคัญสำหรับผู้ที่มีลักษณะนิสัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกัน กฏหมายดังกล่าวนี้ไม่ได้หมายถึงบุคคลแต่จะหมายถึงกฏหมายที่อนุญาตให้ผู้พิพากษาเป็นผู้ใช้อำนาจตามหลักพระธรรมนูญศาลยุติธรรมที่ระบุไว้ ส่วนใหญ่จะเป็นคดีความ การแสดงความเป็นเจ้าของทรัพย์สินและสัญญาต่างๆ หลักการนี้ได้ถูกแบ่งแยกและไม่ควรทำให้สับสนกับการจำกัดทรัพย์สินหรือการเข้าร่วมเป็นหุ้นส่วน ดังนั้นพื้นฐานของความถูกต้อง (เช่น การพูดอย่างเสรี และการประมวลกฏหมาย) ไม่จำเป็นจะต้องตามผู้พิพากษาส่วนบุคคล ผู้พิพากษาบางครั้งก็จะถูกเรียกว่าผู้รักษากฏหมาย ผู้ดำรงกฏหมาย หรือศาลตุลาการ (คำเรียกสุดท้าย จะถูกเข้าใจว่าเป็นตัวบุคคลเช่นกัน) |
 The Contract |
|
The contract is a legally condition exchange of the promises or agreement between the parties that the law will compel. The condition in contract is recognized by the law and can be provided. Almost everyone makes the contracts in every day life. Sometimes written the contracts are required, e.g. when buying a house. However, the important point of the contracts can be and are made orally, like buying a book, or a coffee. The contract law can be classified in the civil law systems, as a part of the obligations (along with the tort, the unjust enrichment or the restitution). |
 |
|
สัญญา |
|
สัญญาคือข้อผูกมัดที่ผู้ทำสัญญาทั้งสองฝ่ายได้แลกเปลี่ยนตกลงกันโดยจะมีผลบังคับใช้ตามกฏหมาย ข้อตกลงในสัญญาจะมีผลทางกฏหมายและสามารถแก้ไขได้ คนส่วนใหญ่จะทำสัญญากันทุกวัน บางครั้งอาจจะเป็นลายลักษณ์อักษร เช่น เมื่อคุณซื้อบ้าน อย่างไรก็ตาม ใจความสำคัญในหนังสัญญาสามารถทำได้ด้วยปากเปล่า เช่น การซื้อหนังสือ หรือการซื้อกาแฟ หนังสือสัญญาทางกฏหมายสามารถจัดเป็นประเภทหนึ่งในระบบของกฏหมายเพ่ง เสมือนเป็นข้อบังคับ (ประกอบกับบทลงโทษ การผิดสัญญา หรือการชดเชยต่างๆ) |
|
 |
|
|
